Imitacja

Jak grać

Ćwiczenie na budowanie postaci. Dwoje graczy odgrywa scenę w sklepie. Jakość scenki jest tu naprawdę nieistotna — po prostu wejdźcie do sklepu, zamówcie to, czego potrzebujecie, zapłaćcie i wyjdźcie. Podajcie przedmiot (np. marchewkę) i mamy scenę w sklepie z marchewkami. Jeden gracz jest sprzedawcą, drugi klientem.

Chodzi o to, żeby dać „klientowi” podstawę do zbudowania postaci. Wejdzie do sklepu w tej postaci, a drugi gracz (sprzedawca) będzie starał się jak najwierniej imitować tę postać. Skorzystajcie z następujących trików jako punktów wyjścia do budowania postaci:

• poproście „klienta”, żeby mówił do was różnymi głosami. Wybierzcie jeden i tak dalej.
• poproście „klienta”, żeby robił różne miny. Wybierzcie jedną i tak dalej.
• wybierzcie część ciała (łokieć). I tak dalej — biorąc „łokieć” jako inspirację do postaci.
• wybierzcie emocję i tak dalej.
• poproście, żeby się poruszał, zatańczył i zamarł. Pozycja, w której zamarznie, jest inspiracją do postaci klienta.

To ćwiczenie dla obu graczy, ale co innego jest ćwiczone u każdego:

• dla klienta chodzi o zbudowanie postaci z głupiej propozycji. Nie ma dobrych albo złych postaci — wszystko w danej propozycji może być inspiracją, nawet jeśli „powiązanie” między propozycją a faktyczną postacią nie jest oczywiste. Jedynym celem jest wymyślenie ciekawych, wyraźnych postaci.
• dla sprzedawcy to ćwiczenie na słuchanie i obserwację. Nie chodzi o to, żeby sprzedawca budował postać na podstawie propozycji, ale żeby jak najwierniej imitował sposób, w jaki klient traktuje rzeczy.