Laban Fast Food — Encyklopedia Impro

Jak grać

Laban był teoretykiem ruchu, a to ćwiczenie opiera się na (uproszczonej wersji) jego pomysłów. Weźcie trzy kategorie: tempo (nagłe albo rozciągnięte), wagę (ciężką albo lekką) i przestrzeń (bezpośrednią albo pośrednią). Potem próbujcie budować postacie, które zachowują się i mówią zgodnie z kombinacją tych trzech kategorii — na przykład uderzanie to nagłe/ciężkie/bezpośrednie, wykręcanie to rozciągnięte/ciężkie/pośrednie, głaskanie to rozciągnięte/lekkie/pośrednie, a wygładzanie to rozciągnięte/lekkie/bezpośrednie.

Uwagi

Te cechy należą do postaci, nie z ciałem samego wykonawcy — osoba o krzepkiej budowie może poruszać się bardzo delikatnie.

Warianty

Można to wprowadzić prościej, prosząc graczy, żeby chodzili po sali według jednej wskazówki naraz: bądź osobą „poziomą” albo „pionową”, bądź w dół albo w górę, bądź lekki albo ciężki. Potem eksperymentujcie: bądź nagle lekki (ptak zrywający się z drzewa) albo cały czas lekki (bądź obłokiem). Można to też robić do różnej muzyki — jaki kierunek, wagę i ruch podsuwa dany utwór? Potem eksperymentujcie z postaciami: kim byłaby osoba cały czas pionowa (generałem?), kim osoba cały czas lekka (na haju?), a kim osoba nagle lekka (flirtująca?).

Pochodzenie

Przypisywane Keithowi Johnstone'owi. Patrz „Impro for Storytellers”.