Prezenty

Jak grać

Świetne ćwiczenie rozgrzewkowe, pomagające wyczyścić umysł. Dobre dla kontrolerów.

Gracze stoją w parach i dają sobie prezenty. Żeby dać prezent, po prostu otwierasz ręce/dłonie, wskazując, że coś trzymasz. Nie myśl o tym, co trzymasz — po prostu podaj to partnerowi.

Odbierając prezent, nadajesz mu nazwę — pierwszą, jaka przyjdzie do głowy. Mówisz na przykład: „O, dzięki, mały martwy ptak”. Natychmiast ignorujesz swój prezent i wracasz z czymś innym dla partnera.

Ta gra działa najlepiej, gdy jest szybka, żeby gracze naprawdę nie mieli czasu na obmyślanie z góry. Jest też miła i pozytywna, bo każdy jest zawsze bardzo szczęśliwy ze swojego prezentu, niezależnie od tego, co to jest.

Jeśli gracze narzekają, że zawsze dostają ten sam prezent („to zawsze książka”), powiedzcie im, że to całkiem w porządku — powinni być szczęśliwi, że dostają tyle książek.

Uwagi

Unikajcie ofert o charakterze seksualnym i prób bycia śmiesznym na siłę: to buduje poczucie bezpieczeństwa. Ćwiczenie uczy przyjmowania ofert z naddatkiem („over-accepting”). (źródło: Improv for Actors, Class 2: Warm-up and the Three Rules, p. 72–75)

Warianty

Wersja w kręgu (Gift Giving): usiądźcie w ciasnym kręgu. Jedna osoba wręcza sąsiadowi wyobrażony prezent, podając prosty powód i nazwę przedmiotu. Odbiorca reaguje z entuzjazmem, mówi, dlaczego to wspaniały podarunek, dotyka darczyńcę i dziękuje. W drugiej części darczyńca wręcza prezent bez nazywania go, a odbiorca sam go rozpoznaje i od razu uzasadnia swój entuzjazm. (źródło: Improv for Actors, Class 2: Warm-up and the Three Rules, p. 72–75)

Trudniejsza wersja: po nazwaniu przedmiotu użyjcie go jednym ruchem i powiedzcie o nim jedno zdanie. (źródło: Improv for Actors, Appendix 1: Warm-up Games, p. 217)