Status na Kartach

Jak grać

Znakomita gra na status. Poproś kogoś z widowni, żeby wyciągnął z talii 4 karty, i przypnij po jednej karcie do czoła każdego gracza tak, by każdy widział cudze karty, ale nie swoją. Gracze improwizują scenę, w której kolejność statusowa postaci odpowiada wartości kart. Ponieważ nikt nie zna własnego statusu, reszta musi mu go „nadać” swoim zachowaniem.

Uwagi

Ustaw scenę tam, gdzie status naturalnie ma znaczenie — na przykład dwór królewski albo mocno zhierarchizowana instytucja.

Warianty

Gracze widzą tylko własną kartę. Można dać po kilka kart i pozwolić zamieniać się nimi w trakcie sceny. Po scenie: ustawcie się w kolejności statusowej i sprawdźcie, czy dobrze go odczytaliście.

Cocktail party statusów (ćwiczenie zamiast sceny): każdy losuje kartkę z numerem statusu, przykleja ją sobie do czoła i nie patrzy na nią. Wszyscy chodzą po sali jak na przyjęciu i traktują innych zgodnie z ich numerem. Po 5 minutach ustawiają się w szeregu od najniższego do najwyższego statusu, zgadując swoje miejsce po tym, jak byli traktowani. W tym wariancie używamy skali statusu 1–12 zamiast kart do gry. (Improv Club)

Impreza firmowa: każdy gracz dostaje kartę do gry i, nie patrząc na nią, przykłada ją do czoła stroną z figurą na zewnątrz. Krążcie po sali jak na firmowej imprezie i traktujcie innych zgodnie z wartością ich kart (np. As lub Król to prezes, 2 lub 3 to młodszy stażysta). Na koniec odgadnijcie swój status i ustawcie się w szeregu od najniższej do najwyższej karty. (źródło: Improv for Actors, Class 8: Status and Character Development, p. 122–124)