Strzelanina

Jak grać

Świetna gra na poznanie imion. Wszyscy są kowbojami albo kowbojkami, ustawcie ich w kręgu i poproście, żeby przetestowali swoje rewolwery. Niech strzelają w powietrze, nie do siebie nawzajem (jeszcze). Potem poproście grupę o skoncentrowanie się; gdy wszyscy są w ciszy, zawołajcie czyjeś imię. Ta osoba musi paść na podłogę jak najszybciej. Sąsiedzi strzelają do niej; jeśli nie padnie wystarczająco szybko, umiera (wydając dramatyczne dźwięki). Jeśli padnie, zanim ktoś wystrzeli, umiera sąsiad, który wystrzelił jako ostatni.

Upierajcie się, że na każdy strzał musi być przynajmniej jedna ofiara. Jeśli jest zamieszanie co do tego, kto strzelił pierwszy, wszyscy powinni spontanicznie umrzeć.

Powtarzajcie, aż zostanie dwóch graczy. Postawcie tych dwoje tyłem do siebie na środku sali i dajcie znak, żeby zaczęli odchodzić od siebie. Gdy usłyszą, że rzucacie monetą (albo kluczami, czymkolwiek), odwracają się jak najszybciej i strzelają do drugiego. Ponownie, musi być przynajmniej jedna ofiara, a jeśli nie są pewni, kto strzelił pierwszy, oboje powinni z radością umrzeć.

Uwagi

To naprawdę gra o rycerskości, nie o wygrywaniu. Użyjcie tej gry wcześnie w warsztacie, żeby zauważyć uczestników, którzy uparcie odmawiają bycia zastrzelonymi, i skorygować to. Moment śmierci można uznać za moment chwały — pokażcie, jak chętnie przyjmujecie własną śmierć, i umierajcie z entuzjazmem.

Warianty

Strzał można wystrzelić tylko po tym, jak gracz wykona obrót o 360 stopni.