Boris

Jak grać

Dwoje graczy gra scenę przesłuchania. Jedna osoba jest śledczym, druga podejrzanym. Śledczy losowo rzuca niezwiązane ze sobą elementy w stronę podejrzanego, który musi je wplątać w swoją historię i wpakować się w (jeszcze większe) kłopoty.

A do tego mamy Borisa — wielkiego, złego i niewidzialnego zbira, który pomaga śledczemu. Zawsze, gdy śledczemu nie podobają się odpowiedzi podejrzanego (albo podejrzany nie obciąża się wystarczająco), śledczy przywołuje Borisa, żeby go torturował i zmusił do zeznań.

Uwagi

Nie ustalacie zbrodni z góry. Podejrzany mimuje, że jest torturowany przez Borisa. Śledczy może mówić Borisowi, co ma robić (na przykład „złam mu nogę”), ale zabawniej jest zostawić rodzaj tortur podejrzanemu. Jeśli tortury nie są dla śledczego wystarczająco dotkliwe, może zawsze przywołać złego brata bliźniaka Borisa — Igora (też niewidzialnego). Jako żart podejrzany może też obciążyć samego Borisa, który może okazać się świadkiem albo wspólnikiem zbrodni.

Pochodzenie

Przypisywane Keithowi Johnstone'owi.