Doo Wop, Długa Forma

Jak grać

Kolejny ustrukturyzowany format długiej formy. Weźcie temat, ustawcie graczy w rzędzie i zacznijcie improwizować piosenkę wokół tego tematu — zwykle bez pianisty (bo z pianistą całość robi się za bardzo ustrukturyzowana i zagracona). Użyjcie sugestii, żeby improwizować instrumenty (albo ich brzmienie). Gracze mogą wpleść fragmenty narracji, śpiewając nad „muzyką”. Gdy wzorce narracji się wyjaśnią, każdy gracz może wystąpić z piosenki i zacząć scenę na podstawie tego, co już ustalono.

Gdy scena się kończy, „muzyka” wraca, aż ktoś inny zacznie kolejną scenę. Świetnie, jeśli sceny zaczynają się łączyć albo postacie z różnych scen spotykają się i wchodzą w interakcję.

Uwagi

To trochę jak Harold, tylko bez gier. Albo jak Francuski Warkocz, gdzie kleju między scenami dostarcza piosenka.