Króliczek

Jak grać

Bardzo głupiutka gra, która podbija energię grupy. Wszyscy w kręgu. Jedna osoba staje się tułowiem króliczka — trzyma obie ręce przed klatką piersiową, łokcie przy żebrach, a dłonie zwisają swobodnie. Jej dwoje sąsiadów staje się „uszami” króliczka, machając ręką koło uszu środkowej osoby. Wszyscy troje mówią razem „króliczek króliczek króliczek”, aż środkowa osoba „przerzuci” królika do kogoś innego w kręgu. Ta osoba staje się nowym tułowiem, a jej sąsiedzi robią uszy.

Gracie to na dużej szybkości — masowe mamrotanie „króliczek króliczek” daje niezłego kopa energii.

Warianty

Zagrajcie to w zwolnionym tempie — to jest przezabawne! Możecie też wymyślić zupełnie inny obiekt zamiast króliczka, o ile wymyślicie do niego jakiś dźwięk — na przykład samochód (dwa koła i wycieraczki, „wrum wrum”), krowę (wymię i dwa rogi, „muuu muuu”), pralkę (dwoje graczy budujących „pudło” rękami, środkowa osoba kręcąca rękami w kółko, wszyscy „bzzzz bzzzz”) albo słonia (dwoje wielkich uszu i trąba, i jakiś dźwięk słonia — jeśli nie wiecie, jak brzmi słoń, po prostu coś wymyślcie).