Schematy Blokowania

Schematy blokowania to nawykowe sposoby, w jakie gracz zatrzymuje, neguje albo omija ofertę partnera, zwykle nie wiedząc, że to robi. Rzadko blokujemy wprost. Zwykle robimy coś, co wygląda jak współpraca: żartujemy, wspominamy przeszłość, idziemy do kuchni po wino. Scena traci kierunek, a partner czuje, że gra sam.

Blokujemy, bo jesteśmy ludźmi. Mózg chroni nas przed ryzykiem społecznym, czyli przed oceną i przed byciem uznanym za głupiego, dziwnego albo niewystarczającego. Pod każdym schematem działa jakaś obrona: chęć odzyskania kontroli, uniknięcia wrażliwości albo ochrony ego. Rozpoznanie schematu to pierwszy krok. Kiedy go zauważysz, możesz wybrać inaczej i nie musisz się za niego karać.

Dziewiętnaście schematów

• Wymiękanie (wimping): zrzucanie decyzji na partnera, choć pozornie przyjmujesz ofertę.
• Dołączanie (joining): zgoda bez własnego dodatku, więc partner robi całą pracę.
• Zasypywanie (bulldozing): tyle ofert naraz, że partner nie zdąży na żadną odpowiedzieć.
• Budowanie mostów (bridging): czynności przygotowawcze zamiast wejścia w sedno sceny.
• Zbaczanie (sidetracking): podjęcie tematu i porzucenie go dla czegoś mniej ważnego.
• Plotkowanie (gossiping): rozmowa o tym, co było albo będzie, zamiast działania teraz.
• Negowanie (negativity): odrzucanie ofert słowem „nie".
• Anulowanie (canceling): jednym ruchem niszczysz to, co scena właśnie zbudowała.
• Żartowanie (gagging): ucieczka od emocji sceny w tani żart.
• Bycie oryginalnym (being clever): błyskotliwość kosztem logiki sceny.
• Krążenie (waffling): pusty ruch albo puste słowa zamiast decyzji.
• Reżyserowanie (directing): wyjście ze sceny, żeby ustalać, co ma się w niej wydarzyć.
• Brak zaangażowania emocjonalnego (withholding): przyjmujesz ofertę, ale nie dajesz się nią poruszyć.
• Obniżanie stawki (lowering the stakes): umniejszanie wagi tego, co partner uznał za ważne.
• Przerysowanie komediowe (cartoonishness): parodia zamiast prawdziwej reakcji.
• Natychmiastowe kłopoty (instant trouble): katastrofa na starcie, zanim ustalono, kim jesteście.
• Odraczanie (deferring): przesuwanie wyboru na „jutro", które na scenie nie nadejdzie.
• Pękanie (breaking): wyjście z postaci i śmiech „jako aktor".
• Konfliktowość (conflict): kłótnia dla samej kłótni, atak zamiast budowania na ofercie.

Pełny opis każdego schematu, z przykładowymi scenami i sposobem wyjścia, jest we wpisie Schematy blokowania: 19 sposobów, w jakie nieświadomie niszczysz swoją scenę.